منو خوشحال میکنین

                        دوستدار همه شما دسته گلا       

                                                چشم به راه

یه عمر چشم به راهم ، آواره ی  کوچه ها

دنبال تو می گردم ، اما نمی شی پیدا

دیگه شده یه عادت ، چشام همش بباره

زمستون و بهارم ، بی تو چه فایده داره

یه روزی بود کنارت ، خنده مو دنیا می دید

اما حالا می بینم ، دنیام شده نا پدید

یه اشتباه ساده ، دنیام و کرده ویرون

کاشکی بهت می گفتم ، نرو و پیشم بمون

غرورم و میذاشتم ، به زیر پای دلم

می گفتم عاشقونه ، دوست دارم خوشگلم

چگونه باور کنم زردی خزان دستانم را در سردی زمستان دستهایت؟

چگونه در خیالم بگنجانم شاخه های تکیده خیالم را در یخبندان نگاهت؟

یک دم در کوچه پس کوچه های دلم قدم بگذار و بگو که بی خیال از کنار خاطرات قدیمی، از مقابل پنجره انتظار و آینه شکسته ام نخواهی گذشت و مرا با تنهایی ها و آروزهای پرپرم تنها نخواهی گذاشت...

داری عروس میشی گلم مبارکت باشه ولی،آتیش گرفته این دلم،خیال میکردم با منی،عشق منی،مال منی فکر نمیکردم یه روزی راحت ازم دل بکنی،باور نمیکردم بخوای راس راسی تنهام بذاری،آخه یه عمر همش بهم گفته بودی دوسم داری.

 گفته بودی عاشقمی،به پای عشقم میشینی،میگفتی هر جا که باشی خودتو با من میبینی. آخ که چه دردی میکشم ای دل بیچاره بسوز.با این همه ولی هنوز عشقت برام مقدسه همین که تو شاد باشی و بخندی واسه من بسه .

با این که میدونم برات همدم و غمخوار نمیشه آرزو میکنم دلت یه لحظه غصه دار نشه.با اینکه میدونم یه روز تو رو پشیمون میبینم همیشه از خدا میخوام چشماتو گریون نبینم.

با اینکه از دوری تو دلم داره میترکه ولی به خاطر تو هم شده میگم

مبارکــــــــــــــــــــــــــــــه       مبارکــــــــــــــــــــــــــه 

کاش فهمیده بودی...

سرشار از گناهم ؛ چشم به کرم و لطف تو دارم.

دست های نیازم به سمت تو دراز است.

می خواهم از حرارت عشق تو ذوب شوم.

پروردگارا! شریان هایم هر لحظه در تپش رسیدن به تواند.

یاریم کن تا نبض زندگیم در سایه رحمت تو بزند و ساز  روزهایم به آهنگ پرستشت کوک شود.

الهی! می خواهم تو را بشناسم ؛ مرا بر خویش بشناسان.

تویی که ستایش از آن اوست ؛ سپاس مرا بر دریای بیکران لطفت بپذیر .

این جسم افسرده در آمیختگی اوهام را با معرفت ذات مقدست نجات بخش.

غبار آلوده به ذرات زمینی ام که ذره صفت ، به سمت و سوی تو آمده ام ؛

لحظه هایم را مناجاتی گردان.

این قدم های نرسیده و این سرگردانی گام ها ، چراغ هدایت تو را می طلبد.

در این غربت سرای خاکی ، اسارت ، درد بزرگی است در قفس تن.

رهایی ، تنها اندیشه یک پرنده پای در قفس است.

چگونه به آسمان وصل تو نیندیشم که روح آبی فطرتم ، شفافیت و پاکی آن را می خواهد!؟

سرگذشت غفلتم را خوب می دانم ، اما تو توبه پذیر یگانه ای هستی که مرا

در وسوسه های مداومم امیدوار می سازی .

دهلیزهای قلبم ذره ذره تو را می خواند.

ای بردبار ! اندکی از بی نهایت صبرت را در جام بی طاقت من بریز.

ای نزدیک ترین ها بر احساسات و عواطفم!

سر بر آستان تو می سایم که در آستانه این روزهای نا آرام ، تویی آرامشم.

مرا به طواف ذکر خویش مشغول بدار و سماع روزهایم را به جان معرفت خودت برسان ؛

که تویی عارف بر هر قلبی.

هر وقت دلت می خواهد هستی

هر وقت عشقت می کشد نیستی

این نهایت بی انصافیست

فقط خودت را می بینی؟

ببین!! من هم هستم سالهاست به انتظارت نشسته ام

تا کی بار تنهاییم را به دوش بکشم!!!

مي دويدم روز و شب در دشتها

توي کوه و دشت و صحرا روز و شب

مي دويدم تا که مي ديدم تو را

بهترين شادباش ها تقديم به شما، به مناسبت ميلاد امام علي بن موسي الرضا(ع)

اگه با همون راحتی اگه باهات راه میاد

اگه روزگار بد تو رو از من گرفته

اگه خاطراته خوبه مون از خاطرم نرفته..

از همون روزهای اول می دونستم نمیمونی می دونستم نمی تونی عشقو تو چشام بخونی

از همون روزهای اول دل تو با دیگری بود کاش همیشه پات بمونه اونکه عشق بهتری بود..

خیلی سخته که بغض داشته باشی اما نخوای کسی بفهمه...

خیلی سخته که عزیزترین کست ازت بخواد فراموشش کنی...

خیلی سخته که سالگرد اشنایی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگیری...

خبلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن جز اونی که فکر می کنی به خاطرش زنده ای...

خیلی سخته که غرورت رو به خاطر یک نفر بشکونی بعد بفهمی دوستت نداره...

خیلی سخته که همه چیزت رو به خاطر یک نفر از دست بدی اما اون بگه نمی خوامت...

حال فاصله ها جشن می گیرند هلهله ی جدایی را...

در این سرا که جز اشک حسرت و لبخند تلخ، چیزی روزیم نبود؛ دستان سردم همچنان

سردند و چشمان خیسم هیچ سوالی را بر نمی انگیزند...

نوشته های عشقی ام  تکراری تر از شب و روزشده اند و هیچ کس تازه اش نمی پندارد

مگر آنکه بخواهد تظاهری کند که دلگیر نشوم...

اما او نمی داند که : دلم شبهای قطب دارد و چشمانم هوای دریا...

بگذار نداند و نخواهد بداند...

چقدر دلم برای رفتن تنگ شده است...

 چی میشد مگه مال من بودی؟ چی میشد مگه كنار من بودی؟ چی میشد مگه يه نگاه كوچيك به نگاه من می كردی؟ چی می شد مگه برای ثانيه ای به فكر من بودی؟ چی میشد مگه توی قلبت يه جای كوچيك برای من باز می كردی؟ چی میشد مگه اسم منو صدا می كردی؟چی میشد مگه يه روزی منو با خودت میبردی به يه جای خيلی دوری به يه جا ، كه اونجا نباشه غير از ما هيچكس. دست منو میذاشتی تو دستات چشاتو میدوختی به چشمام از ته قلبت میگفتی:

                                            ♥ عزيزم دوستت دارم  ♥

اشکی به چشم و در دلم آهی نمانده است

دیگرا مرا ز عشق گواهی نمانده است

در چشم بی فروغ من از رنج انتظار
غیر از نگاه مانده به راهی نمانده است

در سینه سر چرا نکشم چونکه بر سرم
جز سایه های بخت سیاهی نمانده است

در دوره ای که عشق گناه است بر دلم
جز جای داغ مهر گناهی نمانده است

نوری زمهر تو نیست به دلهای دوستان
لطفی دگر به جلوه ی ماهی نمانده است

در باغ خشک دوستی ای باغبان عشق
از گل گذشته برگ گیاهی نمانده است

شور و حلاوتی ز کلامی ندیده ام
شوقی و جذبه ای به نگاهی نمانده است

حسرت کشی ببین که دگر از وجود من
جز ناله های گاه به گاهی نمانده است

من هر روز و هر لحظه نگرانت می شوم که چه می کنی !؟

پنجره ی اتاقم را باز می کنم و فریاد می زنم

غصه هایت برای من  ...

همه بغضها و اشكهایت برای من ...

بخند برایم بخند

تا من هم بشنوم صدای خنده هایت را...

صدای همیشه خوب بودنت را

دلم برایت تنگ شده

دوستت دارم ...                                                                   

خیال می کردی قلب من تاب شکستن نداره منتظری بازم دلم پیش دلت کم بیاره مرام من تو عاشقی یکدلی و صداقته وقتی میگم نوکرتم این آخر رفاقته

گریه در چشمان من طوفان غم دارد ، ولی خنده بر لب میزنم تا کَس نداند راز من             

 می نویسم دفتری با اشک و آه ، در شبی تاریک و غمگین و سیاه ، می نویسم خاطرات از روی درد ، تا بدانی دوریت با من چه کرد

روز های خدا خداحافظ

لحظه های دعا خداحافظ

تو و شب های عاشقانه تو

تو و آن ربنا خداحافظ

میگذاری مرا کنار دلم

میروی بی صدا خداحافظ

عید سعید فطر بر همه مسلمانان جهان مبارک...